Ten seconds of fame

Da har TV2 endeleg sendt innslaget som dei lagde i februar. (sjå blogginnlegget litt lenger ned) Fekk heile 10 sekund i fokus. Og eg fekk sagt "versegod". Flikka forresten merkeleg med augo.

Håper at eg ikkje tar heilt av som kjendis. Merker at eg er litt langt oppe no...

Diverse kvardagsbetraktningar

Skal bytte kontor igjen i mars. I april vert det bestemt om bygningen me flytter til skal rivast.

Burde gått på ski istadenfor å sykle til jobb fredag.

Gler meg til neste vintertur, nå med pulk istadenfor tung sekk.

Vurderer å ta med pulken opp i marka for å teste den. Treng noko tungt.

Det vart tur utan pulk, med solbriller, men desverre utan solkrem.

Fuglehund er tydeligvis ikkje den enklaste hunden på gå på skitur med. Ei dame med ein veldig leiken fuglehund gjekk forbi nesten 10 ganger. Dei vart snart tatt igjen, medan dama prøvde å få bandet laus frå trer, andre hundar, ungar, ski og egne bein. Vart ganske morsomt etterkvart.

Hybelbuaren min har ein tendens til å gløyme nøkkel, og eg har ein tendens til å ikkje høyre verken telefon eller ringeklokke når ho vil inn.

Sol ute. Trur det er litt lite sol inne. Kanskje det er derfor plantene mine ikkje lever lenge. Må vurdere å setje dei nærmare vindauga.

Endeleg litt framgang i munnspelspelinga. Med denne farten kan eg vurdere å spele for andre om ein 4-5 års tid.

Det snør. Trur eg tar biln.

Trøytt. Må slutte å spele brettspel til langt på natt. Nei, må slutte å vakna så tidleg om morgonen.

Egg til frukost? Ja.

Frukostfilm. Dårleg. Får sjå den ferdig seinare.

Gå, sykle eller kjøre til Frikyrkja i dag? Sykle!

Rakk akkurat siste runde på 5 mila. Nytt VM-gull.

2 søskenbarn er på TV! Bra det er nokon sangfugler i familien...

TV2-kamera 10cm frå fjeset

Vart utsatt for eit TV2 kamera i går. Kameramannen var så nærgåande at det var så vidt eg unngjekk å dunke bort i kameraet medan eg serverte suppe i Vår Frues Kirke.

Reknar eigentleg med at det berre er henda mine som vil synast på tv. Legg da merke til kor mykje suppe eg søler på talerkane. Håper for all del at dei klipper vekk ein håplaus kommentar og då nokon, med god hjelp frå meg (og kameramannen), søler.

Rekner med innslaget vert sendt på Lørdagsmagasinet den 14.02, omlag 1850-1930, men tviler på at eg vert kjendis etter dette....

God Jul!

Blogging

Haustbileter

Nokre haustbileter, dei fleste frå Rensfjellet

Gøyaste dagen på jobb hittil!

...men kunne og vorte ein veldig kjedeleg dag.

Det er alltid spennande å teste eit anlegg, men det er ekstra spennande når ein sjølv har funnet på måten å teste det på, og dei gamle ringrevane synest det var ein "artig" ide som lett "kunne" verka. Etter 4 dagar med rigging, simulering og kløing i hovudet greide me å luke ut mange feil som lett kunne ført til store straumar, eksplosjonar, brannar og smelting av metall.

Eg var eigentleg ganske sikker på at det ville gå bra da me endeleg var klare til å starte opp. Men så legg skulle det ikkje vere. Strømmen svinga som besett, og det høyrdest ikkje ut som omformaren hadde det særleg godt. Ein annan nykomming hadde sett feilen nokre timar før, men ein høyrer ikkje alltid på nokon utan erfaring. Den måtte påpeikast av ein gamal ringrev før me fann det best å gjere noko med det.

Resten av dagen og kvelden var det eigentleg berre halleluja-stemning. Alt virka, ingenting blei varmt og me slepp å bruke resten av månaden på å forklare og spøke med at me har sprengt eit anlegg. (som andre har måtte gjordt i det siste)

Gler meg til neste test i prøvefeltet, som begynner allereie i morgon :-)

Interrail - Del I

På tide å skrive reisebrev/blog snart, før eg gløymer ut alt.

Lite av turen var planlagt på forhand. Me hadde kjøpt Lonely Planet for Aust-Europa i tillegg til ei amerikansk reishandbok. Aust-Europa var nemleg planen den fyrste veka.

Dag 1:

Ferien hadde nærma seg alt for fort, og alt for mykje skjedde sjølvsagt siste dag på jobb. Men den litle brannen i transformatoren var ikkje min feil... Vart no sånn cirka ferdig med alt eg skulle gjere. Eller fekk nokon andre til å gjere det.

Sneik meg i allefall ut og på det første toget på reisa, ettermiddagstoget til Oslo. Der møtte eg Knut, som skulle få vere maks ein halv km frå meg dei neste 3 vekene.

Dag 2:

Etter ei natt i Oslo, gjekk turen sørover. Götenborg, Malmö, Køpenhavn. Sistnemde er den første aktuelle byen til å få vere med i reiseboka «Storbyar i Europa på under 2 timar». Dersom me hadde eit par timar i ein by til neste tog gjekk vidare, kunne me lika godt skomma fløyten av det viktigaste å sjå i byen, sjølvsagt utan nokon form for guiding.

Prosedyren er enkel: Ein kjem til ein ny by, sjekkar når neste tog går og om det går frå stasjonen ein er komme til, finn ein plass å plassere sekkane dersom det er tid eller ikkje altfor lang kø, får tak i eit kart, ser om ein finn nokon turistplassar som er i nærleiken av togstasjonen, går i RETT retning ut frå stasjonen, et det første og beste ein får auge på, fortsett på rundturen og passer på at ein kjem tilbake til stasjonen akkurat tidsnok til å finne nokon ledige seter på toget. Kjapt, effektivt og masse bileter!

Tilbake på toget og togbåt over til Tyskland. Danskane er nemleg galne nok til å kjøra heile tog inn på båtar og frakta dei over til fastlandet. Allerede på båtturen begynnte me å sakna den friske norske lufta. Over det europeiske kontinent framom oss låg nemleg ein vemmeleg gul dis. Såg ikkje heilt bra ut. Og den lufte skulle me puste inn i 3 veker....

Etter kvart begynnte det å verte seint, så seint at det var på tide å finne eit hotell. Me hoppa derfor av toget i Lübeck, eit tilfeldig og godt val. Me rakk akkurat å finne eit ledig gjestehus før resepsjonen stengte. Lübeck er absolutt ein by som er verd å besøke. Êin gammal, rik handelsby med mange vakre hus, gjennomført stil og kyrkjer i alle himmelretningar.

Dag 3:

Vidare til Hamburg og Berlin i 320 km/t. Det går utruleg mange tog i Europa og det kan vere vanskeleg å få oversikten. Heldigvis har Deuche Bahn ei kjempegod søkeside, db.de. Søker du på Trondheim-Roma, får du opp bra reiseruter, og det tar faktisk ikkje så utruleg lang tid. Men me hadde ikkje internettilgang på toga. Løysinga vart derfor å ta bilete med mobilen av skjermen på internettkafeer. Me leita opp ulike aktuelle reiseruter og tider som kunne vere aktuelle, slik at me kunne velge litt medan me reiste.

Ein rask gåtur gjennom Berlin med ryggsekker Fekk i allefall sjå Brandenbürger Tor og forberedelsar til VM-finalen. Såg ut som det var enorme mengdar med folk som skulle samlast for å sjå. Men me hadde ikkje tid til å vente eit par dagar på finalen. Turen gjekk vidare til Praha samme ettermiddagen, gjennom små, trange, svingeta dalar. Me fann til slutt eit lubbent og billeg hostel og ein litt bedre plass å ete middag. Me prioriterte eigentleg god middag framfor ein fin plass å bu. Trur me brukte omtrent like mykje på mat som på overnatting.

Dag 4:

Endeleg ein dag utan reising. Heile dagen vart tilbring i Praha, kanskje den vakraste byen me var i på heile turen. Arkitekturen var 100% gjennomført i gamlebyen, som var skikkeleg stor.

På kvelden var me på kammermusikk-konsert. Eg synest det var kjempebra, Knut som speler fiolin, hadde høyrd bedre. Av og til er eg glad for at eg ikkje er altfor musikalsk.

Ford Taunus

Merete masar slik om at det er lenge sidan eg har skrevet på bloggen, så eg føler meg tvungen til å gjere det no. Og det skal komme innlegg om sumarferien, med bileter, før neste sumar.

Fatter'n sin første bil var ein Ford Taunus, 1974 modell trur eg. Taunusen var lik den på biletet, berre med ein litt sterk gulfarge. Sidan eg ikkje kan hugse at han klagte over den, tenkte eg det var ein god ide å begynne der eg og.
Det er vanskeleg å finne gode Taunuser, årgang 1974 for tida. Dei er for da mesta gjennomrusta og har runda dei magiske 66 tusen km. Og den rette gulfargen er umogeleg å finna. Kollisjonsputar, abs, antispinn, antiskrens, regulerbart ratt, ryggesensorer, klimaanlegg, regnsensor, innebygd tv, massasjesete og badstue finst ikkje på ekstrautstyrslista eingang.

Etter å ha tråla nesten alle bilforetningane i Trondheim fann eg det som må vere ein etterkommar. Litt større, litt sterkare, litt nyare, litt mindre rust, litt rolegare farge, litt mindre rånefaktor og litt dyrare. Ikkje like fornuftig som Corolla, men nesten.

Det måtte bli Europas nest mest selde bil dei siste åra, Ford Focus. Ikkje for orginal, ikkje for ordinær. Tysk kvalitet. (Sjå opp for skult reklame for Siemens) Den beste girkassa eg har vore bort i. Større plass enn ein Berlingo? (Ja, det er stasjonsvogn... finst nesten ikkje noko anna for tida, og det er stor plass til alt mogeleg rot i dei)
Fattern kjøpte sin første bil for ca 30 år sidan. For 3 år sidan kjøpte han bil nr. 3. Og den kjem han sikkert til å ha i 10 år til.

Kan ikkje love å ha Focusen i 15 år, men den burde holde ei stund..

Gler meg til å hente bilen om ei veke :-)

Paa Jarnvegen

Da har ferien begynnt og dei europeiske jernbanespora skal slitast ned. Turen begynnte i Trondheim, og sidan litt av meiningen med turen er aa reise miljovennleg, tok nsb meg til Oslo. Og sidan har det vore mykje tog. Meiningen var aa reise fraa Oslo til Berlin paa under eit dogn, men sidan nattoget antageleg var fullt, blei turen lagt om Danmark. Ein liten ferjetur blei det og, ettersom danskane absulutt skal ta toget med over sjoen. Me hoppa av toget i Lubeck, og det var absolutt paa tide aa finne ein plass og sove. Lubeck er forresten ein by aa anbefale, da mange rike handelsmenn har konkurert om aa bygge dei finaste kyrkjena og andre bygningar.

Det vart tid til aa faa med seg litt av Berlin foer turen gjekk vidare til Praha, og ein fantastisk by med fantastisk mange nordmenn.

I dag har det vore reisedag igjen. Me kom oss til slutt paa vognene som skulle der me ville, og havna etter 8 timar i Krakow.

I morgon vert det litt tusling her i byen og ein tur til Auswitch. Det blir sikkert interessant Deretter nattog til Budapest.

Hmm, kanskje litt lite artige historier, men alt har eigentleg gatt ganske smertefritt til no og er ikkje i skrivemodus/det kreative hjornet akkurat no